مىگيرد ، و ملائك مقرّب روبه‌روى او هستند . نخستين كسى كه با حضرت مهدى ( عج ) بيعت مىكند ، حضرت محمد ( ص ) و پس از وى حضرت على ( ع ) است . همراه او شمشيرى آخته است كه خداوند به وسيله آن ، وى را در فتح سرزمينهاى روم ، چين ، ترك ، ديلم ، سند ، هند ، كابل شاه و خزر ، يارى مىدهد . حضرت فرمود : اى ابا حمزه ! حضرت مهدى ( عج ) قيام نمىكند مگر زمانى كه مردم به ترس شديد ، زلزله ، فتنه ، بلا و مصيبت دچار مىشوند ، پيش از اينها به طاعون مبتلا مىشوند ، و شمشير ، ميان عربها جدايى مىافكند و ميان ساير مردم ، اختلاف شديد و در دينشان پراكندگى به وجود مىآيد و احوالشان دگرگون مىشود ، و به علت شدّت آزمندى مردم ، تجاوز آنان به حقوق يكديگر ، مرگ خويش را هر صبح و شام از خدا طلب مىكنند و هنگامى كه يأس و نوميدى همه را فرا گرفته باشد ، حضرت مهدى ( عج ) ظهور مىكند ؛ خوشا به حال كسى كه ايشان را ملاقات كرده ، از جمله ياران وى باشد ، و واى بر كسى كه با او مخالفت كرده ، از فرمانش سرپيچى كند كه در اين صورت از دشمنان وى به شمار مىرود . سپس افزود : وى با فرمان و كتاب و سنت و داورى جديد زمام حكومت را در دست مىگيرد . با عربها به شدت برخورد مىكند ، همهء انسانهاى ناشايست را مىكشد و توبهء هيچ كس را نمىپذيرد و سرزنش افراد در او اثرى ندارد . در همين كتاب به نقل از محمد بن مسلم روايت شده كه گويد : از امام باقر ( ع ) شنيدم كه فرمود : اگر مردم مىدانستند حضرت مهدى ( عج ) پس از ظهور چه مىكند ، بيشترشان دوست مىداشتند او را نبينند تا شاهد كشتار زيادش نباشند . ابتدا حضرت از قريش شروع مىكند و با شمشير آنها را به قتل مىرساند تا جايى كه بيشتر مردم مىگويند : او از خاندان پيامبر ( ص ) نيست زيرا اگر از آل محمد ( ص ) بود ، نسبت به ما رحم و مهربانى روا مىداشت . در همين كتاب به نقل از ابى بصير و از امام صادق ( ع ) روايت شده كه فرمود : براى ظهور قائم شتاب نكنيد ، به خدا سوگند ! لباسش خشن و غذايش بدون خورش است ؛ وى همانند شمشير مىباشد و مرگ در سايهء شمشير است . امام صادق ( ع ) در اين باره فرمود : اگر حضرت مهدى ( عج ) ظهور كند ، ميان او و عرب